Take 2

Take 2 is op de longlist geplaatst door de selectiecommissie van de Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie. Bekendmaking shortlist eind juni 2017.

Take 2 geeft inzicht in de mogelijkheden voor een effectieve communicatie tijdens het werken aan een scenario voor televisiedrama of film. Alles draait om de relatie tussen de scheppende kunstenaar en degene die het proces vanaf het ontstaan naar het eindproduct toe begeleidt. Hier is gekozen voor de communicatie tussen scenarioschrijver en dramaturg/script editor (script consultant/creative director/producent). Maar wat het aspect kritiek geven en kritiek ontvangen in een creatief maakproces betreft, is de inhoud ook te gebruiken in relaties zoals die van redacteur en schrijver of docent en student in de Kunstensector. Take 2 is een ode aan de liefde voor hun werk.

Naast historische en theoretische kennis biedt dit boek ook een overzicht van de vaardigheden die de makers moeten beheersen, voorbeelden van een positieve houding bij het geven en ontvangen van feedback, een communicatiemodel en een samenwerkingsconvenant. Juist door de passie én het enthousiasme voor het creëren van een dramaproductie of film kunnen teleurstellende ervaringen tijdens de samenwerking heftige emotionele reacties oproepen. Door kennis van elkaars vaardigheden, wensen en gevoelens kan begrip ontstaan voor de situatie van waaruit de scenarioschrijver of de dramaturg/script editor handelt.

ISBN 978 90 6403 xxx x

International Theatre & Film Books Amsterdam, 2016

 

Drama op de Dam

Voor dit boek schreef Else Flim het verhaal In het hart van de stad. Het gaat over de verzetsman Aad Oosterbeek, commandant van de verzetsgroep van de Nederlandsche Bank, die met deze groep op de Dam arriveerde toen de beschieting door soldaten van de Kriegsmarine begon

Gooi-&Eemlander 23 april 2017

Bonte Brink, april 2017

NRC 5 mei 2017

Uitgave Stichting Memorial Damslachtoffers 7 mei 1945

 

Zusammenfassung des Jugendbuches  Putten, ein Dorf wie kein anderes

In 2013 deed Else Flim een schenking aan de Stichting Oktober 44. Ze schreef een samenvatting van haar jeugdroman “Putten Niet zomaar een dorp” (2012) met het doel boekjes in de Duitse taal te laten vervaardigen. De vertaling van de samenvatting werd verricht door de bekende literair vertaalster Andrea Kluitmann. Ontwerpbureau Louman&Friso verzorgde de uitgave. In april 2013 bood de auteur de voorzitter van de stichting 1500 exemplaren” Putten, ein Dorf wie kein anderes” aan. In Putten worden regelmatig Duitse bezoekers ontvangen. De stichting kan met deze boekjes in de taal van de gasten informatie verstrekken over het verhaal van de razzia, de historische achtergronden, de gevolgen en de doorwerking van een oorlogstrauma tot in de volgende generaties. De Duitstalige boekjes zijn ook verkrijgbaar in het museum van het voormalig concentratiekamp Neuengamme en de Gedenkstätte van Ladelund, waar vele mannen van de razzia stierven.

bekijk het boek hier

Putten Niet zomaar een dorp

De jeugdroman Niet zomaar een dorp (2000) wordt jaarlijks op 2 oktober door de Stichting Oktober 44 uitgereikt aan alle basisschoolleerlingen van groep 8 in de gemeente Putten. De tweede druk Putten Niet zomaar een dorp (2012) is naar nieuwe inzichten aangepast. Ook is het boek uitgebreid met hoofdstukken waarin de opa een bezoek brengt aan het voormalige Kamp Neuengamme, dat nu een monument is, en het dorp Ladelund.

(2012, Uitgave Stichting Oktober 44)

Ai ai jippie jippie jééé

Flip heeft een vriendje maar dat mogen zijn ouders niet weten. Zijn moeder is erg bang voor muizen en Flips vriendje is de slimste en liefste muis ter wereld. Stiekem neemt Flip zijn muis mee in de auto als ze met vakantie naar België gaan. In Bobbejaanland raken ze elkaar kwijt. Tijdens hun spannende zoektocht krijgen ze hulp van Tatja, het stuntmeisje van de paardenshow, de leuke oom Karel, Rachida uit Marokko, domme en wijze dieren en cowboyfilmster/liedjeszanger Bobbejaan Schoepen zelf. Maar of dat zal helpen…

(2002, Uitgeverij The House Of Books)

Stie-kem-stie-kem

'Dag,' zei Nikkie zacht tegen Flip, die lekker lag te slapen. 'Jij wordt mijn vriend.' Nikkie kroop in Flips schoen. 'Je ziet er grappig uit,' zei Flip de volgende dag. 'Je hebt flaporen, net als ik. Ac, natuurlijk, nu snap ik waarom ik jou kan verstaan.' Flip is een jongen en Nikkie is een muis. Ze begrijpen elkaar en daarom zijn ze vrienden. Nikkie slaapt nu iedere nacht bij Flip in bed - stiekem, heel stiekem - want Flips moeder is erg bang voor muizen. Nikkie vertelt zijn vriendje alles over zijn ouders die hem lessen wereldkennen gaven. En over zijn zusjes en de buurmuizen die aan de overkant van de straat wonen. Het zijn spannende verhalen vol gevaar en plezier. Flip leert Nikkie letters. Hij neemt hem - ook héél stiekem - mee naar school. Samen schrijven ze dit boek. Maar, ssst, niet vertellen want Flips moeder mag het niet weten...

(2002, Uitgeverij The House Of Books)

Op een dag in oktober

Op een dag in oktober is een roman voor drie generaties. Het verhaal beslaat een periode van 60 jaar. Het beschrijft op spannende wijze in een raamvertelling via de grootvader van een familie, die tijdens de vergeldingsactie tegen de burgerbevolking van één dorp in 1944 12 jaar was, de razzia van Putten tegen de achtergrond van de algehele oorlogssituatie, het laatste oorlogsjaar en de komst van de bevrijders, de gevolgen van de vergeldingsactie, de emotionele verwerking tot in de derde generatie en de verzoening met Duitsland. In het actuele einde van het boek wordt de waarde van het doorgeven van de geschiedenis aan huidige generaties duidelijk.

(2001, Uitgeverij The House Of Books)

Fragment "Op een dag in oktober"
Summary of “On a Day in October” in English
Zusammenfassung des Buches "Eines Tages im Oktober" im Deutsch
Résumé "Un jour, en octobre" en Français

Niet zomaar een dorp

Vanaf Maartens twaalfde verjaardag zegt zijn opa steeds datzelfde zinnetje tegen hem: 'Toen ik zo oud was als jij, toen gebeurde het hier.' Maarten weet wat zijn opa bedoelt. In de Tweede Wereldoorlog werden op 1 oktober 1944 in het Veluwse dorp Putten 661 mannen gevangengenomen en de volgende dag met een goederentrein weggevoerd. Vaders, zonen, broers, schoonzoons, zwagers, ooms, neven, vrienden, evacués, onderduikers, voedselzoekers. In Duitsland kwamen ze in verschillende concentratiekampen terecht. Na de bevrijding werd hoopvol naar hun terugkomst uitgekeken. Het verdriet was groot toen bleek dat maar 49 mannen de kampen hadden overleefd. Ook de vader en broer van Maartens opa keerden niet terug. Maarten is opgegroeid met verhalen over de razzia van Putten. Op school wordt er ook over verteld. In zijn klas komt een nieuw meisje, de Amsterdamse Jessica. Door Maartens kapotte fiets en een broedende eend in opa's tuin leert Jessica de opa van Maarten kennen. Op een dag vertelt opa haar wat hij meemaakte toen hij zélf twaalf jaar was. Dit boek gaat over oorlog en vrede, aandacht en liefde voor mensen en dieren, vriendschap en vrolijkheid, en het leren begrijpen dat toen en nu bij elkaar horen.

(2000, stichting oktober 44)

Stichting oktober 44

De spelbreker

Zes verhalen, waarin de schijnbare harmonie wordt verstoord door personages die zich als spelbreker opstellen door niet aan de verwachtingen van de omgeving te voldoen. De ideale moeder die door een postpartale depressie zichzelf niet meer onder controle heeft; de eenzame vrouw die steeds de verkeerde minnaar uitkiest; het meisje uit een kraakpand dat de werkelijkheid ontdekt in een villawijk; de jongen die zijn moeder volledig opeist en verleidt; de man die door de oorlog een treinfobie heeft en de televisieregisseur met een alcoholprobleem veroorzaken met hun grensverleggend gedrag dramatische confrontaties.

(1997, Uitgeverij Manteau)

Dat vergeet je nooit meer...

Herinneringen aan verzet en bevrijding in Abcoude en Baambrugge

Onderduikers van de Schimmelpenninckhoeve, een toenmalig centrum van verzet, schreven lange tijd na de oorlog een verslag van hun belevenissen. Else Flim bewerkte hun verhalen. Tevens interviewde ze verzetsmensen uit Abcoude en Baambrugge en sprak met tal van dorpsgenoten. Hun ervaringen beschreef ze in een persoonlijke verhaalvorm waardoor de lezer zich snel betrokken zal voelen bij gebeurtenissen die deze levens bepaalden. Bijzondere aandacht besteedde Flim aan de joodse families die in het dorp woonden en zich moesten melden om in Duitsland te gaan ‘werken’. Een jaar na verschijning van het boek werd een monument ingewijd door een rabbijn en leden van de synagoge in Amsterdam zeiden het kaddisj voor deze vermoorde families. In de 2e druk verscheen een foto van dit eerste Nederlandse monument waarbij een combinatie is gemaakt van herdenkingsplaats voor verzetsstrijders én weggevoerde joden.

(1995 Uitgeverij Uniepers)

De helft nadert of is allang voorbij

Een echtpaar ontvlucht de oorlogsherdenking in hun dorp. Als het vakantiepark waarin zij verblijven van de buitenwereld wordt afgesloten en de gasten genoodzaakt worden elkaar te verdragen, ontstaan problemen die te maken hebben met het verleden en de emotionele verwerking van een oorlogstrauma. In dit geval gaat het om de razzia van Putten, waarbij op 1 en 2 oktober 1944, als vergeldingsactie na een mislukte verzetsdaad, 661 mannen in het Veluwse dorp Putten door de Duitsers werden gevangengenomen. Slechts 44 van hen overleefden de concentratiekampen. De psychische gevolgen van een plotseling drama en de mogelijkheden tot verwerking of verzoening vormen een belangrijk thema in deze roman. Tevens worden vragen opgeroepen over de grenzen van vrijheid, geestelijke gevangenschap, de noodzaak van herdenken en over ieders individuele bijdrage aan het bewaken en bewaren van vrede.

(1994, Uitgeverij Manteau/Meulenhoff)

Recensie NRC Boeken door Elsbeth Etty

Nikkie de muis met flaporen

'Kijk het zit zo. Aan de overkant van de straat staat het huis van de melkman. Dat huis zat al vol met muizen dus daar konden we niet gaan wonen.' Zo begint het eerste verhaal van een vrolijke muizenfamilie, op avontuur in de grote wereld.

Om met rode oortjes zelf te lezen of voor te lezen aan kinderen van een jaar of vijf.

(1990, Uitgeverij Cantecleer)

Al die dingen gebeuren en zijn netjes geordend

'Al die dingen gebeuren en zijn netjes geordend' schrijft Hans Lodeizen in één van zijn gedichten. Deze regels vormen voor Eva Vermeer de leidraad van haar leven; ze houden haar de betrekkelijkheid voor van het dagelijkse bestaan. In acht episoden, die zich op zeer verschillende lokaties afspelen - een scholengemeenschap, ziekenhuis, Leningrad en Moskou, een filmset -, wordt de levensloop en karakterontwikkeling van de hoofdpersoon beschreven tegen de achtergrond van gebeurtenissen in het verleden van haar moeder. Naarmate Eva ouder wordt ontrafelt ze het geheim dat haar moeder verborgen heeft gehouden en daardoor groeien beiden naar elkaar toe: dan wordt de cyclus voltooid en door nieuw leven de angst voor het verleden overwonnen.

(1985, Uitgeverij Bert Bakker)